02-08-15

Kortverhalen (Rabindranath Tagore)

tagore.jpgVan Rabindranath Tagore kende ik totdusver enkel de gedichten, waarvan de bijna magische eenvoud mij steeds weten te verleiden, maar wat een verrukking is het om zijn kortverhalen te ontdekken, die weliswaar met een zelfde zuivere eenvoud zijn geschreven, maar op een lager tempo, langer uitgestrekt, en daar door ook weidser, universeel.

Het kortverhaal uit de titel vertelt het verhaal van een jonge brahman die door iedereen geliefd is. Op zijn tocht wordt hij uitgenodigd door de heer van Katalie om een tijdlang bij hem te logeren. Ook daar wordt de brahman onmiddellijk door het bewoners geliefd, behalve door de jonge dochter van de heer, die een extreme jaloezie ontwikkeld voor de brahman en hem op alle mogelijke manieren het leven zuur maakt –zonder dat het de brahman enigszins roert.

De heer beslist uiteindelijk zijn dochter uit te huwelijken aan de arme brahman –echter zonder er hem van op de hoogte te brengen. Het jonge meisje is opgetogen met het nieuws, maar op de dag van het huwelijk blijkt dat de brahman reeds andere  oorden is gaan opzoeken.

tagore_le_vagabond.jpgIn het ijzingwekkende ‘de verloren illusies’ is het een jonge prinses die een jonge brahman die tegen haar vader strijdt, uit de dood redt. Wanneer hij verneemt wie ze is slaat hij haar en laat haar achter. Jarenlang zoekt ze de brahman in alle uithoeken van Oost-Indië, en tracht ze het beeld dat ze van hem gevormd heeft waardig te zijn. Of hij dat beeld waardig is eenmaal ze hem na jaren zoeken heeft gevonden, blijkt uit de titel van het verhaal.

In ‘wolk en zon’ is het een pas afgestudeerde advocaat waar een jong meisje zorg voor draagt en verliefd op wordt terwijl hij haar leert lezen en schrijven, maar waarvan de wegen zich door de –figuurlijke en letterlijke- blindheid van de man scheiden. Totdat, jaren later, … (neen, ze huwen niet en leven niet lang en gelukkig)

‘De kleine bruid’ vertelt dan weer de huwelijkspericelen van een wild meisje dat wordt uitgehuwelijkt aan een student die uit Calcutta naar het dorp terugkomt. Ze mist de tijd waarin ze wild en vrij was, en raakt maar niet gewoon aan het gesloten, streng geregeld leven bij haar schoonmoeder –haar man is terug naar Calcutta vertrokken om er te gaan werken. 

U snapt het al, veel verhalen van Tagore gaan over prille liefdes, in alle mogelijke betekenissen van het woord, die al dan niet worden beantwoord, en vaak vreemde wendingen krijgen. Dat maakt die verhalen net zo broos en zuiver, en vormen ze een treffend en diepgaand beeld van een van de aspecten van Indië.

Ik wordt verzamelaar van Tagore’s werk, zoveel is zeker.

Gepost door Frederic De Meyer | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.