25-10-13

Eten met Emma (Herman Koch) **

Het is ondertussen het vierde werk dat ik lees van Herman Koch, in weliswaar willekeurige volgorde. Zijn werk verveelt echter niet. De uitgangspunten blijven origineel, de opbouw van zijn boeken vaak verrassend zonder sensatiebelust te zijn, en zijn stijl is eenvoudig, zuiver en zonder franjes. De heerlijk cynische kantjes van Koch komen ook in dit oudere werk reeds sterk bovendrijven.

“Eten met Emma” vertelt het ‘liefdesverhaal’ van een naar Barcelona geëmigreerde schrijver, die verliefd wordt op het liefje van zijn tachtigjarige vader wanneer die bij hem op bezoek komen. Nu goed, een liefdesverhaal dat er feitelijk geen is. Het knooppunt komt echter wanneer dat liefje een best-seller schrijft over haar reis naar Barcelona, tot grote frustratie en jaloesie van de onsuccesvolle auteur.

 

Toegegeven, dit uitgangspunt is filterdun. Niettemin weeft Koch hier een heel onderhoudend verhaal rond, al moet ik toegeven dat wanneer ik de vier romans die ik totnogtoe gelezen heb van Koch in chronologische volgorde plaats, het zijn recentere werk is dat uitblinkt, waar zijn meesterschap van het vertellen het beste tot zijn recht komt. Het is wachten tot er weer wat nieuws van hem verschijnt…

1001004006847286.jpg

Gepost door Frederic De Meyer in Algemeen, cultuur, literatuur | Permalink | Commentaren (1) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

Commentaren

Onderhoudend? Dat vind ik wel een heel oppervlakkige beschrijving. Ik heb zowat het hele boek de frustratie en het "tekort", een soort van "niet kunnen" aangevoeld dat de hoofdpersoon Martin met zich mee draagt.
Emma heeft zich trouwens nooit voorgedaan als jet liefje van de oude vader. Hoogstens als een vriendinnetje, en dat van uit een soort vertedering voor de immers wel degelijk nog erg levendige vader.

Gepost door: Marc | 22-07-14

De commentaren zijn gesloten.