22-07-13

Over het doppen van bonen (Myslivski) ****

Een man komt op een Pools vakantiehuis toe, en klopt aan bij de bewaker van het –overigens lege, want buiten seizoen- vakantiepark, die bonen zit te doppen. Dit is de start van een lange monoloog over het leven van de wachter, die echter nooit verveelt of langdradig wordt.

Het is een leven zonder al te veel hoogtepunten. Nochtans is het verre van banaal. Zo passeren herinneringen aan de oorlog, aan een muziekleraar op school, aan zijn opleiding tot electricien en zelfs over het kopen van een hoed, de revue, in een soms onsamenhangende, vreemd afgebroken en terug opgerakelde aaneenreiging van gedachten. Sommige herinneringen vervliegen,  alsof het eenvoudige feit van ze op te roepen het belang ervan doet afnemen.

Het resultaat is een bloedmooie roman, of eerder een mijmering over het belang van de herinnering, als getuigenissen van een leven dat –zo geeft de verteller grif toe- enkel voor zichzelf van belang is. In deze zin vormt het zeker een existentiële roman, al is vervalt het nooit in pathetiek of pathologie.

De centrale vraag die wordt gesteld –niet beantwoord, maar dat hoeft ook niet- is namelijk: Wat is het meest bepalend in het leven,  toeval of noodlot?

 

Een pareltje !

1001004010970815.jpg

Gepost door Frederic De Meyer | Permalink | Commentaren (1) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

Commentaren

Ik las Steen op steen van Mysliwski. Ik heb de indruk dat de boeken veel met elkaar gemeen hebben. Geen lichte kost, maar wel mooi.

Gepost door: annickleest | 29-07-13

De commentaren zijn gesloten.