16-03-13

De jacht op het verloren schaap (H. Murakami) *

Het is pas bij het lezen van het nawoord van Murakami dat ik door had dat dit zijn eerste volwaardige roman was. Gelukkig, ergens, gezien het anders mijn kijk op Murakami’s werk wel eens grondig had veranderd. Ik zie hem als een groot, meeslepend verteller, misschien vergelijkbaar met Marquez, maar dan in een moderner en ietwat mystieker kleedje.

Maar dit ‘Jacht op het verloren schaap’ kan, ondanks een degelijke, met Murakamiaanse humor besprenkelde start het tempo niet volhouden. Het verhaal stokt halverwege, wordt langdradig erna om dan weer overhaast af te ronden. Het mythologische thema (sommigen zien er een politiek thema in) wordt net onvoldoende ontwikkeld om interessant te zijn, waardoor het geheel eerder weg heeft van een doorsneeromannetje dat rond een veelbelovend idee is gesponnen.

Niettemin vind men hier en daar reeds de voortekenen van de wervelende, verrassende vertelstijl die Murakami nadien zo meesterlijk heeft gebruikt. Een voorbeeld:

“Slapen met een vrouw kan aan de ene kant ontzettend belangrijk lijken, en aan de andere kant niets bijzonders. Met andere woorden, er is seks als zelfgenezing, en er is seks als tijdverdrijf.

Er is seks die van begin tot einde zelfgenezing is, en er is seks die van begin tot eind tijdverdrijf is. Dan is er seks die begint met zelfgenezing en eindigt als tijdverdrijf, en omgekeerd. Ons seksuele leven is –hoe zal ik het zeggen?- fundamenteel anders dan dat van walvissen.

Wij zijn geen walvissen – dat is een belangrijke stelling in mijn seksuele leven.”

Het zijn sprankelende gedachtekronkels die elders in zijn werk rijkelijk opkomen, maar in deze roman niet genoeg komen bovendrijven om het geheel tot een interessant werk te maken. Enkel voor wie alles van Murakami in huis wilt hebben…

murakami,lezen,boeken,litteratuur,japans,roman

Gepost door Frederic De Meyer | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.