09-03-13

Gelezen in 2012 (Buwalda, Koch, Grunberg, Claudel, Saramago, Zafon, Vasquez, Landay, Murakami)

Ik realiseer me pas dat ik deze blog in 2012 volledig heb laten verkommeren. Dit komt deels uit het feit dat ik in dat jaar voornamelijk werken heb gelezen die mij beroepsmatig werden opgelegd –sommige zeer goede- en die ik bewust uit deze blog wil weren. Niettemin heb ik wel degelijk ‘litteraire’ werken gelezen, maar ontbrak mij de tijd of de wil om er uitvoerig op in te gaan via deze blog. Maar met het oog op de volledigheid van deze blog, voor wie er potentieel iets aan zou hebben, wil ik hier toch een aantal van hen vernoemen.

-          Ondanks of dankzij de hype (daar ben ik nog niet volledig aan uit) heb ik Peter Buwalda’s ‘Bonita Avenue’ gelezen. Als u wilt weten wat er uit komt wanneer een journalist een jaar lang in volledige afzondering een roman placht te schrijven, leest u dit dan. Stilistisch knap en qua vertelkunst uitermate meeslepend. Hier en daar wat zwakheden (onvermijdelijk bij een eerste roman waar zoveel tijd op gezwoegd werd, is dat je voelt dat er op gezwoegd werd… men voelt soms letterlijk dat een bepaalde zin een halve dag nodig had om geschreven te worden), maar die worden makkelijk vergeven. Het blijft een weergaloos debuut.  Méér van dat !

 

-          Herman Koch’s ‘Zomerhuis met zwembad’ was tevens een revelatie, in de zin dat het een even hoog niveau haalt als ‘het Diner’. Een scherpe psychologische analist en briljant verteller, ik weet zeker dat ik Herman van nabij zal volgen!

 

-          Arnon Grunberg ‘De man zonder ziekte’: eindelijk haalt Arnon weer een beetje niveau, al blijft het sterk onder dat van zijn onnavolgbare ‘Tirza’ of zijn uiterst grappige ‘De Joodse Messiah’, en ik vergeet er nog een paar. Ik was afgehaakt na zijn uiterst zwakke ‘Mijn oom’, dus dit was voor mij een poging tot verzoening met het werk van Grunberg. Niet meteen een geslaagde verzoening…

 

-          Philippe Claudel ‘Het onderzoek’: Claudel blijf ik volgen omwille van de schok die zijn ‘Grijze zielen’ mij heeft bezorgd, een schoolvoorbeeld van maatschappijkritische, psychologisch verfijnde vertelkunst. Sindsdien vind ik persoonlijk dat het op en af gaat met die vertelkunst, navigerend tussen het platte pathetische (‘Zonder mij’, dat weliswaar eerder is geschreven) naar het ronduit futiele (‘Het rapport Broddeck’, langdradig en richtingloos). ‘Het onderzoek’ is weliswaar de moeite waard, een soort persiflage op Het Proces van Kafka. Maar heel erg overtuigend is het nu ook weer niet. Ik blijf hopen op beter.

 

-          José Saramago ‘de stad der zienden’: amai wat een revelatie was dit! Een bijzondere roman met een wel heel dubbele (en politiek geladen) laag: hoe broos is onze gedachte van democratie? Hoe broos onze samenleving! Ik zal zeker en vast meer lezen van Saramago.

 

-          Carlos Ruiz Zafon ‘Het spel van de engel’: ik heb me inderdaad laten meeslepen door de trend Zafon, maar uiteindelijk niet teleurgesteld. Het is een meeslepende roman, in essentie magisch-realistisch en met mijn favoriete thema –boeken!- als rode draad. Mooi, intrigerend, doch niet onmiddellijk meesterlijk. Ontspanningslitteratuur.

 

-          Juan Gabrial Vasquez ‘De informanten’: interessant thema, de diaspora uit Duitsland, Joden en Nazi’s gemengeld in een kleine gemeenschap in het Colombia van na de oorlog. Niettemin slaagt de auteur erin om nergens een boeiend geheel te vormen. Spijtig.

 

-          William Landay ‘De verdediging van Jacob’: ik ben geen onvoorwaardelijke liefhebben van het ‘thriller’-genre, waar deze roman blijkbaar onder valt, maar als dit werk een voorbeeld mag zijn voor het genre dan zou ik onmiddellijk mijn mening moeten herzien. Dit is een schitterende, boeiende en zenuwslopende roman, van begin tot einde;

 

-          Murakami ‘Kafka on the shore’: mijn eerste contact met Murakami. Een bijzondere vertelkunst, ongetwijfeld. Bespekt met mythische en mythologische connotaties, een meeslepende ‘road movie’. Best uitnodigend om de werled van Murakami verder to ontdekken…

Gepost door Frederic De Meyer | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.