12-09-10

Dichter en landbouwer (JL Fournier) *

 

De weinige mensen die deze blog regelmatig doornemen zullen het al weten: ik laat me af en toe in mijn keuze van lectuur verrassen door wat andere mensen me vertellen, door de kritieken uit de ‘Magazine Littéraire’, of zelfs, zoals in dit geval, door wat mijn lievelingsboekhandelaar (Tropisme in Brussel) een speciaal plaatsje geeft op het schap.

 

Ik moet dringend een nieuwe methode vinden om me te laten verrassen, want al te vaak leidt mijn huidige techniek tot onaangename leeservaringen.

 

Zoals ook deze ‘Dichter en Landbouwer’ van Jean-Michel Tournier. Toegegeven, de titel en de achterflap speelden mee in mijn keuze. Ik dacht een soort spiegelbeeld te vinden van Peter Caminzind (voor mij een van de beste romans van Hesse), maar waar de landbouwer die zich tot de hoogste sferen van het culturele establishment trekt, vervangen wordt door de kunstenaar die zich door een of ander toeval tot landbouwer ziet herschapen.

 

Het had komische, zoniet leerrijke brandstof kunnen leveren voor een roman, had de auteur wat meer diepgang gegeven aan zijn personnages, of had hij geen oppervlakkige, emotieloze toon gekozen voor zijn verhaal. Het boekje bulkt overigens van onwaarschijnlijke plattitudes (vrij vertaald: ‘Gelukkig zijn er de zonnebloemen, je ziet ze van ver, de grote zonnebloemen, je denkt onmiddelijk aan Van Gogh’).

 

Een gemiste kans...

 


 

Gepost door Frederic De Meyer | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.