01-07-10

Het zevenentwintigste boek (M.E. Nabe) **

Marc-Edouard Nabe neemt een uitzonderlijke maar weinig benijdenswaardige plaats in onder de Franse hedendaagse romanschrijvers. Leeftijd- en stijlgenoot van Houllebecq, tevens zijn buurman voordat Houllebecq succes begon te oogsten, hij is de auteur van een dertigtal boeken die zonder uitzondering door de pers worden vergruisd en door het publiek worden genegeerd... de man heeft duidelijk wat frustraties te verwerken.

Het is waar dat de man nogal heftig tekeergaat in de controverses die hij uitlokt. In zijn eerste boek bijvoorbeeld, uit 1985, ‘Au régal des vermines’ (‘de wellust van het ongedierte’) schoffeert hij alles wat blank, zwart, joods, katholiek, rechts of links is, in een geheel eigen stijl die verfijning met brutaliteit vermengd. Zijn teksten en meningen zijn zuiver provokatief, er bestaan geen grenzen of taboe’s in zijn ogen. Je moet het bijvoorbeeld durven om te stellen dat het regime van Vichy inherent is aan Frankrijk, of dat een hele klasse joden zich rijk maken op de rug van de hoop verrotte botten in Auswitz (zijn woorden). Hij heeftmisschien een punt, en ander schrijvers hebben wellicht nog grovere stellingen geuit, maar gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende dingen. Zeker in Frankrijk is het een kwestie van stijl.

Het zijn confronterende gedachten, maar zelfs als je het niet eens bent met zijn stellingen is het geen reden om hem niet te lezen, of om hem te boycotten zoals in Frankrijk gebeurt –op een duizendtal die-hard fans na.

Ik heb totnogtoe enkel fragmenten uit zijn werk gelezen. Dit ‘Het Zeven-en-Twintigste Boek’ is mijn eerste, en laat me met gemengde gevoelens achter. Vooreerst is het geen roman, maar een open brief aan Houllebecq met wie hij de miserie van de jonge schrijversjaren deelde. De een is in de miserie achtergebleven, de ander is een bestsellende wereldauteur geworden.

De open brief zit dan ook gekneld tussen sentimenten van wroeging, pogingen tot het rechtvaardigen van zijn ijdelheid als auteur, pogingen tot het verklaren van de verschillende lotsbestemmingen van beide auteurs, en tenslotte een mengeling van nijd en bewondering voor Houllebecq zelf (‘Tu as désormais trop de succès pour faire un ‘grand écrivain’ tel que le fantasme la société des lettres’).

Gemengde gevoelens dus, maar niettemin een zin om meer van de man te ontdekken. Een geluk dat net een bloemlezing uit zijn werk is uitgegeven, staat alvast op mijn aankooplijstje.

Al is hij niet ‘successvol’, Nabe mag toch een kleine trots uit zijn werk puren: zijn eerste roman heeft ondertussen een cultstatus verworven bij zijn fans, en gezien zijn werken niet meer worden heruitgegeven bereiken ze op eBay regelmatig een absurd hoog bedrag (ik heb er aan 100 euro zien voorbijgaan; de originele uitgave van zijn eerste boek staat op de tweedehandsmarkt van Amazon zelfs te koop voor 170 euro!).

Tot slot een staaltje van s’mans bijtende visie en even scherpe pen, wanneer hij het heeft over de huidige generatie Franse romanschrijvers, die hij verwijt nooit tot enige essentie te komen in hun werk: ‘Trouver dans la moquerie de l’essentiel une sorte de profondeur est la caractéristique des nouveaux cyniques’.

nabe 1

Click hier om het boek te kopen: Le Vingt-Septième Livre

Of nog beter het boek met de 'best of':

 

Gepost door Frederic De Meyer in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.