13-05-10

Cour Nord (Antoine Choplin) *

Het thema is veelbelovend: een weduwenaar en zijn zoon werken in dezelfde fabriek. De vader is vakbondsleider van de oude stempel, een ruige, beetje norse man die bij de aankondiging van de sluiting van de fabriek zelfs in hongerstaking gaat. In diezelfde fabriek vervult de zoon samen met een oude immigrant de meest ondankbare taken, tot groot ongenoegen van zijn vader. De zoon is jazzmuziekant in zijn vrije uren, wat zich tevens uit in een soms ‘jazzy’ schrijfstijl van Choplin (‘Tous deux. Vers l’aéroport. Plusieurs secondes.’). De roman eindigt met een troosteloos –maar zo banaal geworden- beeld van een regio in verval.

 

Meer dan deze mooie schets biedt het werk echter niet. Het voornaamste probleem is de ‘unidemensionaliteit’ van de personnages, ze lijken vastgevroren in een welbepaalde staat van zijn, ze evolueren niet. In zekere zin doen ze mij denken aan de personnages uit de strips van Schuiten en Peeters in hun reeks ‘Duistere Steden’: ze lijken nooit te bewegen, ze lijken op borden die eerder toevallig tegen een gevel werden geplakt, zonder richting, zonder doel. Als het de bedoeling was, dan is het zeker geslaagd, maar het levert niet noodzakelijk goede litteratuur op (iets waar Schuiten en Peeters wèl in slagen).

 

Het thema had beter verdiend.

 

choplin cour nord

 <-->

Gepost door Frederic De Meyer in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | |  Facebook | | | | Pin it! | |  del.icio.us

De commentaren zijn gesloten.